محل كاشتن وى در سنبله است زمين آن را پل نموده بذر در زمين شخ يك من و نيم و ريگ يك من و ده استار كفايت است چون بذر نمايند آب داده گذارند كه چون زرد نم شود مال نمايند و بعد از آن چون خوب كشته شود آب دهند و ساو نمايند و انبار آن از خاك‌روبه كوچه است و رسيدن وى در عقربست . جزر جزر - گرم و تر است پشت و باه را قوت دهد اما خون بسوزاند مصلح وى آب كامه است . شعر چون برگ خزان گشته جزر از ستم چرخ * بسيار شده زرد كه گوئى يرقان است محل زراعت آن آنچه تموزى است دهم جوزا و آنچه زمستانى است اول اسد بدين نوع كه زمين را چهارراه شديار نموده بر راه آب كشه ساخته پرخاك و بلند تيش زنند كه جزر وى بزرگ مىشود بعد از آن آب داده چون زرد نم شود بر سر رنگ آب بيك دست به چنگك خوب خط كشيده بدست ديگر ميانه خط را گشاده سازند و بقرار جريب يكمن و نيم بذر كه يك روز در آب بوده و شش من خاك بر او اضافه نموده باشند در ميانه خط ريزند دست بر خط كشند كه روى بذر پوشيده شود و روز دوم آب دهند بنوعى كه آب بر روى بذر نگردد و نم به بذر رسد كه اگر چنانچه آب بر روى بذر گردد سبز نمىشود مگر آنكه دو آب پىدرپى دهند كه خاك روى بذر خشك نشود و بذر سبز شود و چون سبز شود جويه را سياه آب نمايند كه آب در گردن جزر افتد و هرجا كه آب در گردن جزر نيفتد باد مىبرد بعد از آن چپ و راست كه عبارت از سه پايه است تنك نموده چنان سازند كه در ميانه هريك فاصله باشد و ساو نموده گذارند كه خوب تشنه شود بعد از آن آب داده انبار دهند و رسيدن آن تموزى آخر ميزان و زمستانى آخر عقرب است .